Bezpośrednią przyczyną poniższych uwag jest recka „Polski 2.0” z jedynego w Tymkraju branżowego miesięcznika fantastyczno-literackiego (z ambicjami). Otóż powieść Inglota ichni reckowicz zakwalifikował autorytatywnie jako „fantastykę socjologiczną”, dzięki której autor, jak to reckowicz ujął: „dołączył do grona antenatów”. Już nie śmieję się z biedaka uważającego, że tak po prostu, siłą talentu, można zostać własnym antenatem, […]

Ostatnią książkę optymistyczną jak „Polska 2.0” Jacka Inglota czytałem w podstawówce, pół wieku temu i były to „Dzieci z Bullerbyn” Astrid Lindgren. „Polskę 2.0” łączy z nimi scenka, w której dzieciaki jeżdżą na łyżwach po zamarzniętym jeziorze. Popisując się bez opamiętania jeden z nieletnich bohaterów wpada do przerębla, ale wydostaje się z niego bez szwanku. […]